Çocuk, bu kez olsun ağlama..

Bazen kapıları pencereleri kapatırım sonra yere kapanıp içimde dizginlediğim ne kadar göz yaşı varsa salarım.Yerde ufak gölcükler oluşur.

Cem adrian dinleyerek tuzu da basarım yaralarıma.Bazen hiç bişe yolunda gitmez ama yolunda görünür ya aynen öyleyim.Bazen biri en sevdiğindir ona tek dostum dersin ama onun en sevdiği sen değilsindir için hep burkulur ama sesini çıkaramazsın çünkü yapıcak bişeyin yoktur.

Sen psikopatın peşine takılıp herşeye geç kalırsın bütün en iyi arkadaş mertebeleri kapılır.Birileri senin en bişeyin olur ama sen onların sadece bişeyi olursun.Hep görmezden gelirsin ama öyledir işte.

Birine hayatını adarsan böyle çekip gittiğinde elinde hiç bişe kalmaz.O kabus-düş karışımı rüyadan uyandığında yıllar geçmiş olur ve hiç bişey aynı kalmamıştır bütün sular yatağını bulmuştur.Ama sen kuru bi göl yatağından ibaretsindir.Üstelik o yatağa akmak isteyenleri de sen benimseyemiyorsundur.Çaresiz olmak o kadar kötü ki.Hayatında kopukluklar olması.Buraya yazıyorum çünkü anlatıcak kimsem yok.Art niyetsiz dinleyecek kimsem yok.Önemseyecek kimsem yok.

Sevdiklerime ne oldu bilmiyorum.Nasıl kaçırdım onları elimden.Beni sevmekten ne zaman vazgeçtiler bilmiyorum.

Bütün bunların sebebi babammış kimilerine göre..O zaman geçmişe dönelim şimdi araladığı kapılarını ben küçükken aralasın sarsın bütün yaralarımı..Daha iyi bir insan olurum o zaman belki daha mutlu daha huzurlu daha özgüvenli herşey daha güzel olur belki.O zaman ben de beni seven iyi insanları severdim belki.. Böyle her gidenin arkasından acı çekmezdim, beni onları sevdiğimden az seven insanlara kendimi sevdirmeye uğraşmazdım.Bütün ilişkilerim böyle arap saçına dönmezdi.

Arka planlarım karanlık benim, fon müziklerim karanlık, düşlerim karanlık.

Bi de biri anneme söylesin beni böyle gördüğünde olay yaratmasın, bıraksın ağlar ağlar susarım ben.İstediğim bişe yok bu durumu geçiricek bişey yok.O yüzden ne yapmamı istiyosun ne zaman düzelceksin diye bağırmasın bana.Doğduğum günden itibaren hayatımı sikmeseydiniz böyle olmazdım demek istemeyim bu kelimeleri dilimin ucuna getirmesin.

Babamla tekrar konuşcakmış beni napıcaklarını.Ne farkedicek? Geç kalınmış bir ilgi değil mi bu? Ne elde ediceklerini sanıyorlar ki? İçimdeki başıbozuk çığlıklarıyla ruhumu ezdiği sürece.Sahi ne zaman düzelicem ben geçmişe dönülmez oldu da döndük o zaman da düzelemem.Mesut şimdi gelince değil ağzımla totomla gülüyorum ben ona siktiri çekerken.İnsanlar açtıkları yaraları kapatamıyorsa neden yara açıyorlar? Manyaklar mı? Mesutu, ipeği, burcuyu, kadiri onu bunu geçtim.

Babam şimdi beni karşısına alıp fikir aldığında dertleştiğinde 2 kelimeyi üst üste koyup ağzımdan teklemeden çıkaramıyorum lan.Sen hatırladın bi kızın olduğunu ama ne değişti? Ben ufacıkken nerdeydin orospu çocuğu derler adama.Benim geçmişimi mahvederken geleceğimi de mahvettiğini farkedemicek kadar aptal mısın sen derler.
Beni aşağılarken canım yanıp ağladığımda duygu sömürüsü yapmaktan hoşlanıyorsun sen dicek kadar beynin sakattı senin.Şimdi kızım derken gurur duyuyosun ya ne hakla ha ne hakla!?Sevgilin bana spastik dediğinde ağlarken ağzımın ortasına indircek kadar hayvandın sen.Alışveriş yapmaktan, gezmekten benim nasıl büyüdüğümü savrulduğumu görmeyen anneme selam ediyorum.Daha sonra da babamı terkederken beni halamda unutan annem aynı kişi olmalısınız.

Sakinleşicem yine içime kapanıcam ben ve hiç biriniz hiç bişey yapamıcaksınız.O yüzden ortalığı hiç ayağa kaldırmayın.Dostlar alışverişte görsün ben saygılı akıllı bir genç kız olayım size siz de hatalarını telefi etmeye çalışan anne babayı oynayın.Tadımız kaçmasın.