Bugün yaşadıklarımı kaldırmak harbi sağlam bi sinir sistemi ister.Yazıp tekrar hatırlamak kesinlikle istemiyorum zaten derdim başka.
Şuan aklıma çocukluğumdan bi an geldi.Ben evde olmayı eve gitmeyi hiç sevmezdim.Gözümde bi yol canlandı işte gece bi misafirlikten dönerken orası başka yere ya da eve gitceğimizi belirlerdi.Ben hep aynı heycanla dönmemizi biyerlere gitmemizi beklerdim.Nitekim çocukluğum yollarda seyahatlerde geçti ama içimdeki dışarda olma arzusu hiç doymadı.Elimde değil arabada olmak benim tutkum.Gidilen yer önemli değil sadece birileri beni o arabadan indirmesin ve biz hep dışarda kalalım.Benim için ev araba demekti.
Dünde bihtere bi ton ağladım.Nasıl bi dizidir o ya her konumunda bulundum nerdeyse bi tek behlül olamadım hoş.Ben bi tek kardeşim dediğim ya da delice bağlı olduğum insanlara ihanet edemedim.Neyse işte o bihter can ya..Çok ağlıyorum ben ona içimi acıtıyor hali cidden.Öyle bi hal ki o kendi içinde kül eder insanı.
Tamam kimseyle bi bağım bi sözüm verdiğim bi güvence yoktu ama bi limanı ateşe vermekti yaptığım.Ne için numaramı telefonunda tutmaktan bile korkan biri için.Aşık olmadım ama seline kapıldım.Sabahları uyandığım tek hatırlamak istediğim onun olup olmadığıydı varsa ruhum uyanıyordu, bahar geliyordu.En kötüsü olmadığı anlardı bi gece öncemde.Küçüldükçe küçülürdüm kaybolmak isterdim o yatakta başıma çeker çarşafı kaybolmayı dilerdim.Hayır kimse beni yargılayamaz bende çekinmem söylemekten ama ben ilk defa heyecandan, mutluluktan titredim.Sen hiç bişeysin şimdi ne konuşmak geliyor içimden seninle ne merak ediyorum ne de arıyorum.Ama sen bi seldin işte kapıldım.En çabuk yerine gelen tutkumdun.Sesini duydum diledim ve geldin.Sonra gerçekleştin ve bitti.Seninle ilgili duyduğum her kelime bi tokattı uyanmam için, uyandım.Sen o masallardaki değildin ben de prenses bu yüzden farklıydı gerçek hayatla masalı birleştirmeye kalktım.Yaşadığım herşey olanaklıydı benim bekleyip gelen şeylerdi emekle oldular her biri çekilen bi sıkıntının karşılığında.Seni şımarıkça diledim sadece içten değil kalbimin çarpıntısıyla kulaklarımın sesini tekrarlamasının çoşkusuyla diledim.Asla konuşcağımızı düşünmedim ya de bana geleceğini.Nefestin içime çektim ve kullanmış oldum hakkımı.Belki bi melek beni yine korudu herşeyden kılpayı kurtaran.Ateşi yaklaştırdın ama yakamadan söndük.Yansam kül olucaktım..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder