10 Temmuz 2010 Cumartesi

Saçlarım karamel gibi kokum şeker gibi


Galiba 1 ayı aşkın süredir yazmıyorum.Urladayım ben.Buralar çok sıkıcı çünkü geldiğimiz gün bişeyler yapıp hır çıkardım ve ebruyla küsüştük.Aile büyükleri hep der ya ne ekersen onu biçersin..Bence tarlaya kedi ekip göçkek biçmişler.Sonuç olarak gece boyu sırnaşarak 3. günün sonunda kuzenceğizimle barıştım.İçine kapanık, fazla mantıklı falan fistan ama galiba beni en çok seven arkadaşım.Birbirine bu kadar zıt insanların birbirini bu kadar sevmesi garip galiba tamamladığımızdan birbirimizi çok seviyoruz.O değilde ben yalnız kalınca çok sefilleşiyorum acıyor bana bence.Telefonumun şarj aletini unutmuşum bi de bunaklığım daha ne boyutlara ulaşıcak merak ediyorum.

Başlık yazarken başka bi başlık çıktı tıklayınca geçen yazdan kalma ipeğe attığım bi mesajın başlığıydı.Geçen sene bu zamanlar garip tabii intihar denemeleri, lanetler, teselliler, ağlama krizleri, içine edilen bi tatil vs. vay anasını diyor insan düşününce.Herkesin canı sağolsun diyemiyor insan ama en azından bana dokunmasında zararları naparlarsa yapsınlar diyebiliyor.Ece'nin bi atasözünü mutasyona uğratması vardı ki paha biçilmezdi hala gülerim."Yemek buldun ye, dayak buldu kaç, ipek gördün sevgilini sakla asdf" E.Z. Bir arada olmamızı özlüyorum.Geriye kalan ece ve kaybetmekten delice korkuyorum.Onu kırcağıma kafamı kırarım gibi bişe işte.Ama burcudan hiç haz etmiyorum gün geçtikçe.Etmiyorum çünkü yaşananlar sağlam bağlardı bunlara dayanarak bu derece değişmesi tüylerimi ürpertiyor.İpekten sonra birilerinden emin olmak son derece saçma tabii.Bazen insanlar beni çok korkutuyor.Çoğu zaman bi canavardan farksız ve duygusuz oluyorlar.

Bacağımdaki sivri sineğin köküne kıran girmesini diliyorum.Bu arada saçımıda karamele boyattım.Saçlarımın canlanması için bu lazımmış heralde 1 haftadır herkesten saçlarımın ne kadar parlak ve canlı göründüğünü duyuyorum.Moralim tavan yapıyor ama bi süreliğine.Simge iyi geliyor ama ama mesajları mutlu ediyor.O kızı seviyorum, sevmek istiyorum.Kimseyle yaşadığım zorluk ve problemleri yaşamak istemiyorum.

Ozan şaşkınını özlüyorum.İlkokuldan beri hep iyi hissettirdi bana şimdi olduğu gibi.Gamzelimi bazen özlüyorum.Alp'i nedense hiç özlemiyorum ahah.Büş'ümü tabisi özlüyorum çok özlüyorum hatta bütün saflıklarını.Kadir.. I ıh pek özlemiyorum galiba.Şu yalnızlıktan kurduğum duvar kimseyi kabullenemiyor.Hoşlandığım insanları bile dost olabilitesine göre değil hoşuma gitmesine göre seçiyorum artık ve hiç birinin uzun süreli olmayacağını biliyorum.Ruhum bi daha asla karışmıcak gibi geliyor başka bir ruha..Ama bi dost istiyorum yanımda yöremde her anımda.



Şuan bunları denizi izleyerek yazıyorum yazıyorum ayağımın altında beyaz yavru bi köpek dolanıyor.Üstümdeki ağaç hışırdıyor.İstanbul gibi İzmir'e de yaz gelmedi.Rüzgar yüzünden denize giremiyorum.Böyle de huzurlu ama.En rahatıda sabahtan akşama kadar bir bikini bi lagosla dolanmak.Kucağıma zıplayan yavruyu mıncırmak paha biçilemez özellikle bu yılışığın burnunu öpünce yüzümü yalaması.Gidip ayaklarımı biraz suya sokucam sonrada iskeleden atlayan yakışıklı yaratığı kesicem.

Herkese iyi tatiller..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder