Neden böyle neden aşığım hala neden!? Neden kendi isteğinle gelip gidebilme hakkına sahipsin hayatıma? Gecenin bi yarısı nerden çıkıyosun? Neden beni sevdiğini tekrarlayıp duruyosun? Neden ben kimseyi sevemiyorum.Neden herşeyden pişman oluyorum.Neden kimseyi yerine koyamıyorum.Neden kovuşlarımın ardından bile saatlerce ağlıyorum.Her ben burdayım diyişinden sonra kendimi kaybediyorum, zarar veriyorum çevreme.Paramparça etmeyi becerdiğim bi telefon daha, indirdiğim bi kaç perde, kırdığım bi bardak gidişlerinden geriye bıraktığın sadece bu...Bağırıp çardığım suçsuz bi anne ve kardeş duvara savurduğum yumruklar gidişlerinin bana yaşattığı sadece bu...
Gelişlerin çok mu farklı dayanılmaz bi kalp ağrısı ateşten farksız bi beden ve kendimle savaşlar...Bi insan bu kadar sevilir mi? Bi aşk bu kadar sürer mi? Hiç mi terketmez bu mübarek beni? Hiç mi vazgeçilmez? Gözünü sevdiğimin dünyasında bir defa mı yaşanır? Bi aşk bu denli affeder mi?
Sadece 23 dakika işte bütün hayatımın depreminin özeti bundan ibaret.Anne, özür dilerim senden nefret etmiyorum bu arada.Ben bu aşktan nefret ediyorum.Ben bu adamdan nefret ediyorum.Ben kendimden nefret ediyorum.Ben bu adamla beni mühürleyen duygudan nefret ediyorum.Ben bizden nefret ediyorum aşk..
Sıkıldım, yoruldum...
Son defa kendim için yüzünü avuçlarımın arasına alsam.
Biraz baksam yeter delik deşik kalbimi uyuştursan.
Hiç bişe değil ki benim derdim azcık çare ol bana..
Uyuştumuyor hiç bişe, geçirmiyor hiç bi hap
Sen ne hissedersen hisset ben birazcık bakıp allahın olduğuna inansam.
Nasıl acı verici bişeysin sen, nasıl uyuşturucu.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder