24 Nisan 2010 Cumartesi

Bir melek ölürken böyle sessiz durulmaz çocuk


Aslı - kırıp döktüklerim yüzlerce kez dinlemeye değer derim.

Gül, eğlen, gez, dolaş geçer mi sandın çocuk korkuların geçer mi sandın küçüğüm sevgin? Nedir bu göz yaşları sarılamadığın babana mıdır? herkes cenazede telefona sarılıp babasını ararken sessiz hıçkırıklar mıdır? Neler gördü ki bu gözler bu kadar pişman? Ne işittin güzel kızım insanlardan, kim inandırdı seni hayatında görüp görebilceğin sahip olabileceğin ömrüne yazılcak tek erkek olduğuna? Ondan mıdır şimdi her adımındaki suçluluk her göğe baktığındaki burukluk? Çok mu gördüler sana kahramanını hı miniğim? Ne anlamlar çıkardılar kocaman gülüşlerinden, masum bakışlarından? Ses ver çocuk öldün mü?


Pişmanım ne yer ne gök farkında..Yaptığım, yapacağım herşeyden pişmanım.

2 yorum: