2 Şubat 2010 Salı

Yüzün bana dönmez ki..

İnsanların uyandığı saatlerde yatağa gitmemde bi gariplik olduğunun farkındayım.Sürekli gece olmasından çokta sıkıldım.O yüzden bugün hiç uyumayarak uyku düzenime el atmayı planlıyorum.Zaten beni gazipaşa paklar, gidip insan içine karışsam iyi olucak.Meleklere gidip bi de fal baktırdım mı normale döndüm sayılır.Tüm gün kabuslar, düşler, rüyalar birbirini kovaladı.Bütün kabuslara rağmen o kısacık düşte dudaklarına değebilmek güzeldi...Unutmalı biliyorum, unutmalı o düşü.Dursa dünya ve tüm hayat; dudaklarına değebilsem doyasıya unutsak neymiş dünya hali? Suç bu söylediğim tabii..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder