Yalnız da ayağa kalkabilirim

Cem Adrian fanlığına soyundum.Her şarkısında bişeyler bulmaktayım, ağlamaktayım.Sonsuza kadar Cem söylesin ben kafamı yorganın altından çıkarmayım istiyorum.Öyle bi bunalım havasındayım belki bahardandır.Havadandır bu deli savrukluğum.Çevremde çeşit çeşit insanlar, güvensiz yüzler, çarpık bağlar, temelsiz dostluklar.Yazmak istediğim yazılar, düşünmek istediğim konular var benim ama acizim.Mesela çok sevdiğim hayatıma bi anda girip mucizevi şekilde beni başka boyutlara taşıyan bir arkadaşım var onun için yazı yazıcaktım ama darmadağınım.Kendi gölgemden korkucak kadar yalnızken hayatımın en berbat günlerinden biri yaşatıldı dün.Tadında bırakıp evime dönseydim keşke yeni korkular eklemeseydim kendime.Şunu anladım ki ama kimse dokunmasın istiyorum bana sevmesin, sarmasın.