Günün ilk ışıklarıyla öten kuşları susturamazsın, akıp giden zaman gibi hayat gibi...
Hayat hep tahmin edilemez olmak zorunda sanırım. Yani evrenin sen az bekle mınakoycam deme şekline alıştım da böylesini beklemezdim.
Bir yıl önce bana bu günü anlatsalar okkalısından küfrederdim heralde. Onlarca terazide yüzlerce günü tartıyorum, binlerce hata buluyorum onbinlerce anıda. Yeniden sevebilmek bile tahmin edilemezken bütün bu acıları tekrar yaşayacağımı aklımın kıyısından köşesinden geçmezdi.
Aşk ateşten gömlekse sevgi de elini taşın altına koymak şahsımca. Biyolojik açıdan hep şanslı bir yaradılışa sahiptim, yaralarım çabuk iyileşir, hastalıkları çabuk atlatırım, tırnaklarım hızlı uzar. Ruhum arızalı sanıyordum, yanılmışım. Bedenime uyum sağlamaya başladı zamanla, daha çabuk atlatıyorum olguların evrelerini.
Geceleri başımda biri beklese fena olmaz hani. Kabus görmektense sabahları beklemeyi tercih etmem ben de.
Her seferinde daha zor olucağını bilmek can sıkıcı. Söz verip geri almak o kadar meşru ki dağlara kaçası geliyor insanın. Eceyle her hatırladığımda gülümsediğim bir konuşmamız vardı. O kadar da haksız değilmişiz ruhi gibi davranmakta. İnsanlar pencerenden başını çıkardığın anda içinde taş saklı kartopu atıyor. İnsanların hayatıma izinsiz girişleri ve çıkışları ise beni çıldırma noktasına getiriyor! Bu hakkı onlardan geri almalıyım ama mümkün görünmüyor geniş vadede.
Ayrılık sonra manik depresyon yaşadığımı farkettim. Hep aynı oluyor, yeterince aşık olmuşsam tabii ki. Önce kendimi beygir gibi hissediyorum. Her işe koşuyorum, az uyuyorum, çok çalışıyorum, oldukça trajikomik oluyorum, çenem düşünüyor, elim dursa ayağım durmuyor. Sonra, sonrası sessizlik, çirkinlik. Estetik yönden. Dalgın bakışlar, zırlamalar, acı çekmeler, intihara yatkınlık, alkole düşmeler, sıyırma noktasına gelmeler, pişmanlıklar, keşkeler, koskoca bir manasızlık.
Bir yerden sonra şahsın kendisiyle alakan kalmıyor sadece anlamsız hareketler, manasız düşünceler silsilesi içinde kayboluyorsun. Yapılabilecek en mantıklı şey aynı suda iki defa yıkanılmayacağını kabullenmek. Hayır düşünceler genelde melankolik oluyor ama mantıklı olan metanetli olmak. Herşeyin eskiye döneceğini düşünmek eski mesajları, sözleri hatırlayıp avunmakla olmuyor bu işler. Parmağın kangrense kesip atcaksın arkadaşım. Kalk test çöz allah allah. Siktir ol git yurtdışına, huyuna suyunu bilmediğin insanlara aşık da olamazsın. İnek gibi gez, çalış, oku oralarda. Yurtta kalıp hindu inanışlarına kapılıp öküzlere tapcağına kendin bir hayvan ol.
İlk defa tam kankalık kız oldum bu arada. Siktir git olum. Çok iyi birisin. Sınıfın inek kızımıyım lan ben çok iyi biriyim ama sevgili olmaya müsait değilim. Sakin olmalıyım, sakin olmalıyım. Dilimi ısırmaktan kopacak yakında. Sevgili olmaya müsait olan ne zamandan beri sünepe, asalak kızlar merak ediyorum. Bellek yanmış arkadaşın.
Şurda iki felsefe yapamadım, agresife bağladım. Yazının şarkısı için buyrun efenim. http://fizy.com/#s/1ahopf
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder